SOLUYAN KUŞ

 

Her şeyi unutmak bu zamandaki,
Ve geçmişle sonsuz hürlüğe açmak kollarını,
Tanrının varolmuş evlatları söyleyin!
Kim reddeder bu alacalı kargaşayı?

Ve yüzyıllık zamanın o körpe uşakları,
Kırıldı belleriniz kamçılamaktan yaşamı!
Öldüreceğim kendimi.
Yok yere tükenir nefesim!
Lakin değer miydi söyle,
Zulmün bana bu alçaklığı?

Bir safsata uydurduğunuz bu düş!
Kararıyor gecelerim, gündüzlerim ve bu yaşam,
Bu nasıl bir karın ağrısı söyleyin.
Göz kapaklarımın yumuşak ılıklığı.

Isınır elmacıklarım,
Ve mırıldanırım şakaklarıma değin.
Doğurduğum cümlelerle
Avuçlanan fısıltıdır zihinlere.
Bir yüzyıl kuşanacak yüreğinizin ağrısı.

Bir Cevap Yazın