Kırk İkindi

Şimdi o dönemece gölge düşmüştür, eminim.

İnsanlar gelip geçiyorlardır, bir sürü.

İş çıkışı, okul çıkışı,

eve telefon açıp bir şey lazım mı diye sorma zamanı tam işte.

Mütevazi insanların küçük mutluluklarla haz saati.

Bir tutam batmakta olan güneş ışığı,

Ya da bir ısırık iş çıkışı gofreti,

Bir parça akşam simidi.

Bilet kuyruğunda sıraya geçiyordur insanlar eminim,

tramvaya binmeden hemen önce.

Ve broşür dağıtıyordur birileri,

Belki bir dil kursu, belki bir parti.

Bir kadın, elinde çocuğu,

acele ediyordur.

Eminim.

Ama huzurlu bir nefes çekiyorlardır,

Tüm aceleye, telaşa, biten güne rağmen.

Eğer siz de geçiyor olsanız şimdi oradan,

evet zihninizde hayat gaileleri,

evet 12 saatliğine ara verilmiş yarışlar içinde bile,

eminim siz de huzurlu bir nefes çekebilirsiniz içinize.

Çünkü gölge düşmüştür oraya,

o meşhur ve her yaşa dostça manzara veren,

“Hayat özünde iyi de, çevresi kötü.” dedirten dönemece..

Huzuru yakalar ve bir akşamlık depo edersiniz.

İnsanların seyreldiği tarafından adımlarsınız kaldırımı.

O an fazlalık yoktur.

Eksiklik de.

 

Yağmur Erben

Bir Cevap Yazın