Kancalı Bulutlar

Göz çukurlarımdan, kancalarla

bir buluta asmışlar beni.

Bilincimden göğe

yeşil, saydam renkler yağıyor.

 

Rüzgarda yalpalanıyor bedenim.

Ayaklarım hafifçe sallanıyor,

çıplak.

Korku değil bu duyumsadığım sadece,

ya da yalnızca keder.

 

Kedere bulanmış bir korku.

Korkuyla bir olmuş bir tür keder.

Ruhumu içine düştüğü bu şeyden

çok uzaklara fırlatıyor.

 

Soğuk bedenim üşüdükçe

midem bulanıyor.

Çıplak ayaklarım

rüzgarda sallanıyor.

 

Bir buluta asılıyım,

yeryüzü mezbahasında,

göz çukurlarımdan, kancalarla.

Ve yalnızca keder değil bu duyumsadığım,

biraz korku da.

Yorumlarınızı duymak isteriz...