“İnsancıl”ın Bedensel Fonetiği

 

Sadece yaşamak. Bu yarıştan, bu savaştan biraz olsun uzaklaşmak. Yaşamak neresinden tutulursa tutulsun çaba gerektiren bir kavram. Aksi taktirde bakıma muhtaç hayvanlardan farksız bir yaşayış olurdu. Bu düşünce hep tutunamayan canlısını getiriyor aklıma. Sokaklarda bir başına gezen, savunmasız, itelenen, kakalanan ve sonunda da, bakılmadığı ve ilgi görmediği takdirde ölen. Yaşamın işleyişine biçim uyduramayan. Belki sadece yaşamak kelimesini üzerinde bir sürü taşımadığı anlamla birlikte kılmak istemeyen, onu yalnızca dünya üzerindeki beşeri düzengiden ayrı tutabildiği anlamıyla benimseyen ve davranışını salt bu olguyla ayakta tuttuğu için bir başına, boynu eğik, başı ve bakışları yerde bir tutunamayan canlısı. Anlamaya çalışıyorum. Yalnızca bu kavramın genişliğini, zaman zamansa tek düzeliğini idrak etmeye çabalamaktan başka şey yapmıyorum. Bazıları savaşa küçük insancıl barışlarla dahil oluyorum. Hayır, aklıma getirmeyeceğim. Şu kelime “insancıl” kalbimi sıkıştırmaya, midemi kaldırmaya yetiyor doğrusu. İnsancıl tüm davranışlardan, insancıl tüm oluşumlardan nefret ediyorum. O topluluğun kurmaya çabaladığı iletişime de, o iletişimin biçimine de büyük nefret duyuyorum.

 

Kusurlarımdan ve kusurlarınızdan, bunlarla övünüyor ve bunlardan utanıyor oluşumuzdan teker teker nefret ediyorum. Zihnim mideme vuruyor. Sinirlerim, tüm uzuvlarım bu nefretle kavruluyor. En çok kendimden tiksiniyorum. Nefret ettiğim her olguyu, her davranışı bir zaman da olsa kendimde barındırmış, belki o davranışı kerelerce tekrarlamış, yaşamıma şimdi algımın utanç duyduğu tüm tavırları sığdırmış olduğum için, tamamlamaya uğraştığım oluşumumun her bir evresine karşı büyük bir nefret duyuyorum. Varlığımın benlik uğraşı, benim ben oluşum, kişiliğimi bu denli ağır ve sivri dişlilerin arasından geçirmemeliydi belki. Ben şimdi ne oluyorum. Daha çok ezilen daha sağlam kalmıyor, kimi zaman daha hassaslaşabiliyor şüphesiz. Gece ilerledi. Uyumaya direnmeyeceğim. Aksine, kendi arzumla gerçekleştireceğim bu olgumu. Sorgular, sualler ve söylevler. Zihin kabuğum yas tutuyor gece.

1 Yorum

Bir Cevap Yazın