İLKSEL LÜGAT • DENİZ

 

 

 

 

 

 

 

Sirenler kayalıklara uzanmış
Nemflerin şarkılarına eşlik ederken
Arp sesi rüzgârla su kütlesini dolaşır
Türlü yaratıklar huzurla
Süzülürler bin bir renk
Ve zarafet içinde
Tümü kendi biricikliğiyle
Var olan uzamlar
Hayret verici biçimde
Bütünleşerek kaynaşır…
Suların dili sükûnette sanılır
Ama beklenmedik bir anda
Üç dişli bir yaba
Ya da bir asa
Sarsar, böler bir şeyleri
Kum titreşir, su bulanır
Sayısız akıl almaz türeyiş
Yeniden anlam kazanır
Ve hareket başlar…
Doğası budur derler
Bu tansığın
Kâh dingin kâh coşkun…
Tıpkı yaşam ve insan gibi…

***

Ozanlar ilham alır
Her görüşlerinde ilk kez
Görmüş gibi bakarlar
Gündüzün altınsı parıltılarına
Gün batımının kızıllığına
Ve gece devleşerek yaklaşan
Ayın titreşen yakamozuna
Nice parşömenler doldururlar
İçerisinde ne var ne yoksa
Ayrıştırarak koklarlar önce
Mercanlar, sedefler, yosunlar ve tuz…
Hüzünler, hasretler, sonsuzluk ve düş
Ve sonra yine birleştirip
Bütünü duyumsarlar.

Sonsuzluğa bir kaçıştır tasvirlerde
Yeryüzünün bunaltıcı duvarlarından
Kapılmalı derler girdabına uça ese
Aşk ile bir tutulur çünkü
Onların nazarında…

Yorumlarınızı duymak isteriz...